2.14.ไวยากรณ์ของนิพจน์ปกติ

เนื้อหา

1. บทนํา

2. จับคู่ง่ายๆ

3. หนี ลําดับ

4. คลาสตัวละคร

5. อักขระเมตา

5.1. อักขระเมตา - ตัวแบ่งบรรทัด

5.2. - คลาสที่กําหนดไว้ล่วงหน้า

5.3. - ขอบเขตคํา

5.4. เมตาอักขระ - อิเทอเรเตอร์

5.5. อักขระกํากับภาพ - แทน

5.6. เมตาอักขระ - การแสดงออกย่อย

5.7. อักขระกำกับภาพ - ตัวอ้างอิงย้อนกลับ

6. การยืนยัน (การยืนยันที่มองไปข้างหน้าและย้อนหลัง)

7. กลุ่มที่ไม่ได้จับ

8. อะตอม ก ลุ่ ม เ ป็ น ก ลุ่ ม

9. ประเภท Unicode

10. ตัวปรับแต่ง

1.บทนํา

นิพจน์ปกติเป็นวิธีการที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการระบุรูปแบบการค้นหาข้อความอักขระพิเศษ (อักขระเมตา) ช่วยให้เราสามารถระบุตัวอย่างเช่นสตริงเฉพาะที่เรากําลังมองหาปรากฏที่จุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของบรรทัดหรือที่มีอักขระหรือกลุ่มของอักขระเ ห มื อ น เ ห มื อ น กั นการปรากฏตัวครั้งที่สอง

ผู้บัญชาการคู่สนับสนุนการแสดงออกปกติในคุณสมบัติต่อไปนี้:

• ค้นหาแฟ้ม (ค้นหาชื่อแฟ้มหรือเนื้อหา)
• ในเครื่องมือเปลี่ยนชื่อแบทช์เ ห มื อ น เ ดิ น ท า ง
• ในเครื่องมือแก้ไขภายใน
• ในตัวดูภายใน

ไลบรารี TRegExp รองรับโหมดการทำงาน 2 โหมด คือ ANSI และ Unicodeเมื่อค้นหาในไฟล์ข้อความ Double Commander จะใช้ทั้งสองอย่าง (ขึ้นอยู่กับการเข้ารหัสไฟล์)เมื่อค้นหาด้วยชื่อ ให้ใช้ Unicode

(กลับขึ้นด้านบน)

2.จับคู่ง่ายๆ

อักขระแต่ละตัวจะตรงกับตัวเองเว้นแต่จะเป็นเมตาอักขระที่มีความหมายพิเศษที่อธิบายไว้ด้านล่าง

ชุดของตัวอักษรตรงกับชุดของตัวอักษรในสตริงเป้าหมายดังนั้นรูปแบบbluhจะ ตรง กับ ค่า ที่ มี อยู่ ใน สตริง เป้าหมายbluh。

เราสามารถสร้าง ได้โดยการสร้าง ใน หรือหนี ลําดับนําหน้าด้วย สแลช\เพื่อให้สามารถอธิบายได้ด้วยคําพูด เช่น เมตาอักขระ^ตรงกับจุดเริ่มต้นของสตริง แต่\^ตัวละครที่ตรงกัน^，\\การจับคู่\รอ รอ

นี่คือตัวอย่าง:

(กลับไปด้านบน)

3.หนี ลําดับ

คุณสามารถระบุอักขระโดยใช้ไวยากรณ์ลำดับการหลบหนีคล้ายกับที่ใช้ใน C และ Perl:\nตรงกับบรรทัดใหม่\tจับคู่แท็บ ฯลฯ

แ ล ะ เ มื่ อ พว ก เ ข า จ ะ ไ ด้ รั บ\xnn, ของที่nnมันเป็นชุดของเลขฐานสิบหกที่ตรงกับค่า ASCIInnตัวละครของ

หากคุณต้องการรหัสตัวอักษรแบบกว้าง (Unicode) คุณสามารถใช้\x{nnnn}, ของที่nnnn –เลขฐานสิบหก 1 ตัวขึ้นไป

นี่คือตัวอย่างบางส่วน:

(กลับขึ้นด้านบน)

4.คลาสตัวละคร

คุณสามารถใส่รายการตัวอักษรลงใน[]ระบุคลาสอักขระซึ่งจะตรงกับใด ๆ ในรายการหนึ่ง ... ตัวอักษร

ถ้ า เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ห มื อ น กั น[แ ล ะ เ ร า จ ะ ไ ด้ รั บ ก า ร เ ป็ นผู้ ศ รั ท ธ า^, แล้ว ใน รายการ ที่ ตรง กัน ของ คลาส นี้ไ ม่ เ ป็ น เ ธ อตัวอักษรใด ๆ ที่มีอยู่

ใ น ก า ร เ รี ย น เ รี ย น-ตัวอักษรที่ใช้ในการระบุเรนจ์, ดังนั้นa-zหมายถึง จากaไปที่zของตัวละครทั้งหมด รวมอยู่ด้วย

หากคุณต้องการ-เป็นสมาชิกของชั้นเรียนของคุณเองวางไว้ที่จุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของรายการหรือหลบหนีด้วย

หากคุณต้องการที่จะใช้]คุณสามารถวางไว้ที่จุดเริ่มต้นของรายการหรือหลบหนีด้วย

นี่คือตัวอย่าง:

(กลับไปด้านบน)

5.อักขระเมตา

เมตาอักขระเป็นแก่นแท้ของการแสดงออกปกติและอักขระพิเศษ

มีประเภท ที่แตกต่างกันตามที่อธิบายไว้ด้านล่าง

(กลับไปด้านบน)

5.1.อักขระเมตา - ตัวแบ่งบรรทัด

นิพจน์บางตัวช่วยในการตรวจจับการแยกแถว

นี่คือตัวอย่าง:

โดยค่าเริ่มต้น^อักขระเมตารับประกันว่าจะตรงกับจุดเริ่มต้นของสตริง / ข้อความที่ป้อนเท่านั้น$ตัวอักษรเมตาจะตรงกันในตอนท้ายเท่านั้นตัวคั่นแถวที่ฝังอยู่จะไม่ถูกฝัง^หรือ$มันตรงกัน

อย่างไรก็ตามคุณอาจต้องการคิดว่าสตริงเป็นบัฟเฟอร์หลายบรรทัดดังนั้น^จะถูกจับคู่หลังจากตัวคั่นบรรทัดใด ๆ ภายในสตริง$จะถูกจับคู่ก่อนตัวแบ่งบรรทัดใด ๆคุณสามารถทําได้โดยการเปิดตัวปรับแต่ง m เพื่อทําให้สําเร็จ

\Aและ\Zเช่น^และ$เหมือนกัน แต่เมื่อใช้ตัวปรับแต่ง m เมื่อพวกเขาไม่ได้จับคู่กันหลายครั้งและ^และ$มันจะถูกจับคู่ที่ตัวคั่นแถวภายในแต่ละตัว

โดยค่าเริ่มต้น.อักขระ ตรงกับอักขระใด ๆ แต่ถ้าปิดตัวปรับแต่ง s แล้ว.ตัวแบ่งบรรทัดที่ฝังอยู่จะไม่ตรงกัน

RegExpr เป็นไปตามมาตรฐานทางเทคนิคของยูนิโคด (มาตรฐานทางเทคนิค # 18) ตัวคั่นแถวการประมวลผล:

• ^ที่จุดเริ่มต้นของสตริงการป้อนข้อมูลและถ้าตัวปรับแต่ง m เปิด ก็ เ ป็ น ที่ เ ห มื อ น\x0D\x0Aหรื อ\x0Aหรื อ\x0Dหลังจากการเกิดขึ้นของ Unicode ใด ๆ (สนับสนุน:\x2028หรื อ\x2029หรือ\x0Bหรือ\x0Cหรื อ\x85）。โปรดทราบว่าในช่วง\x0D\x0Aไม่มีบรรทัดว่างในลําดับ

• $ในตอนท้ายของสตริงการป้อนข้อมูลและถ้าคุณตัวปรับแต่ง m เปิด ก็ เ ป็ น ที่ เ ห มื อ น\x0D\x0Aหรื อ\x0Aหรือ\x0Dก่อน (สนับสนุน Unicode:\x2028หรือ\x2029หรื อ\x0Bหรื อ\x0Cหรือ\x85）。โปรดทราบว่าในช่วง\x0D\x0Aไม่มีบรรทัดว่างในลําดับ

• .ตรงกับอักขระใด ๆ แต่ถ้าปิดตัวปรับแต่ง s แล้ว.ไ ม่ ไ ด้ เ ห็ น เ ห มื อ น กั น\x0D\x0Aและ\x0Aและ\x0D(รองรับ Unicode:\x2028และ\x2029และ\x0Bและ\x0Cและ\x85）。

ขอ ทราบ ด้วย นะ ครับ ว่า^.*$(โหมดบรรทัดว่าง) จะไม่แสดงใน\x0D\x0Aตรงกับสตริงที่ว่างเปล่าในลําดับ แต่จะอยู่ใน\x0A\x0Dตรงกับสตริงที่ว่างเปล่าในลําดับ

(กลับไปด้านบน)

5.2. - คลาสที่กําหนดไว้ล่วงหน้า

นิพจน์บางตัวช่วยในการตรวจหากลุ่มตัวอักษร

คุณสามารถปรับแต่งได้ในคลาสตัวละครใช้ในการ\w、\dและ\s。

นี่คือตัวอย่าง:

(กลับไปด้านบน)

5.3. - ขอบเขตคํา

ขอบเขตของคํา (\b) คือ ด้านหนึ่งของมัน\wแ ล ะ เ ร า ไ ด้ รั บ ก า ร\Wตําแหน่งระหว่างอักขระสองตัว (ในลําดับใด ๆ) นับอักขระสมมติฐานที่จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของสตริงให้ตรงกัน\W。

(กลับไปด้านบน)

5.4.เมตาอักขระ - อิเทอเรเตอร์

รายการใด ๆ ของนิพจน์ปกติสามารถทําตาม ชนิดอื่น –อิ ท ร อ ร์ เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ห มื อ น กั น

ด้วยเมตาเหล่านี้ คุณสามารถระบุจำนวนครั้งที่อักขระก่อนหน้านี้ เมตา หรือนิพจน์ย่อยจะปรากฏขึ้น

ดังนั้นรูปแบบคือ{n,m}ตัวเลขในวงเล็บระบุรายการที่ตรงกันของเ มื่ อ เ มื่ อ เ มื่ อจํานวน ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร าnและแม็กซ์จํานวน ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ร าm。

แบบฟอร์ม{n}เทียบเท่ากับ{n,n}ตรงกับnครั้งที่สอง

แบบฟอร์ม{n,}การจับคู่nครั้งหรือมากกว่านั้น

nหรื อmไม่มีข้อ จํากัด เกี่ยวกับขนาดของ แต่ตัวเลขขนาดใหญ่จะทําให้การดําเนินการช้าลงและใช้หน่วยความจํามากขึ้น

หากวงเล็บปรากฏในบริบทอื่น ๆ จะถือว่าเป็นตัวอักษรปกติ

นี่คือตัวอย่างบางส่วน:

คําอธิบายเล็กน้อยเกี่ยวกับ "ความโลภ"

"โลภ" เอามากที่สุด "ไม่โลภ" เอาน้อยที่สุด

ตัวอย่างเช่นb+และb*นําไปใช้กับabbbbcกลับไปbbbb，b+?กลับb，b*?กลับสตริงว่าง,b{2,3}?กลับไปbb，b{2,3}กลับbbb。

คุณ สามารถ สลับ ทั้งหมด ไป ยัง โหมด ' ไม่ โลภ ' (ดูตัว ปรับ แต่ง g）。

(กลับไปด้านบน)

5.5.อักขระกํากับภาพ - แทน

คุณสามารถใช้|แยกชุดของทางเลือกอื่นเพื่อระบุรูปแบบ ดังนั้นfee|fie|foeจะ ตรง กับ ค่า ที่ มี อยู่ ใน สตริง เป้าหมายfee、fieหรื อfoe（f(e|i|o)eเช่นเดียวกับ)

ทางเลือกแรกประกอบด้วยตัวคั่นรูปแบบจากตัวคั่นรูปแบบก่อนหน้า ((、[หรือจุดเริ่มต้นของรูปแบบ) ไปยังครั้งแรก|ของเนื้อหาทั้งหมดที่มีอยู่ในทางเลือกสุดท้ายจากสุดท้าย|ไปยังตัวแบ่งรูปแบบถัดไป

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะรวมทางเลือกไว้ในวงเล็บเพื่อลดความสับสนเกี่ยวกับตําแหน่งเริ่มต้นและสิ้นสุดของพวกเขา

การทดแทนจะถูกพยายามจากซ้ายไปขวาดังนั้นการทดแทนครั้งแรกที่พบเพื่อให้ตรงกับการแสดงออกทั้งหมดจะถูกเลือก

ซึ่งหมายความว่า ทางเลือกไม่จําเป็นต้องโลภ

ตัวอย่าง: เมื่อใช้foo|footการจับคู่barefootเวลาเท่านั้นfooบางส่วนจะตรงกับเนื่องจากเป็นทางเลือกแรกที่พยายามและประสบความสําเร็จในการจับคู่สตริงเป้าหมาย(อาจไม่สำคัญเมื่อเราใช้วงเล็บเพื่อจับภาพข้อความที่ตรงกัน)

แ ล ะ จ ง จํา ไ ด้ ว่ า|ภายในวงเล็บสี่เหลี่ยมจะถูกตีความว่าเป็นตัวอักษรดังนั้นหากคุณเขียน[fee|fie|foe], จริงๆ แล้ว มันตรงกันเท่านั้น[feio|]。

ตัวอย่าง เช่น

(กลับไปด้านบน)

5.6. - นิพจน์ย่อย

การก่อสร้างวงเล็บ( ... )นอกจากนี้ยังสามารถใช้เพื่อกําหนดนิพจน์ย่อยของนิพจน์ปกติ

เมื่อคุณค้นหาแล้ว คุณสามารถเรียกนิพจน์ย่อยใดๆ ก็ได้ และคุณยังสามารถใช้นิพจน์ย่อยเป็นมาสก์ได้อีกด้วย

นิพจน์ย่อยจะถูกกำหนดหมายเลขตามลำดับของวงเล็บซ้ายไปขวา

นิพจน์ย่อยตัวแรกมีหมายเลข 1 และรองรับนิพจน์ย่อยได้สูงสุด 90 นิพจน์ (นิพจน์ปกติทั้งหมดตรงกับหมายเลข 0 – คุณสามารถแทนที่ได้ด้วย$0หรือ$&）。

นี่คือตัวอย่างบางส่วน:

หมายเหตุเกี่ยวกับแม่แบบ "แทนที่ด้วย":

• หากคุณต้องการวางต้นฉบับในเทมเพลต$หรือ\ใช้คํานําหน้า\。
  ตัวอย่าง:1\$ is $2\\rub\\จะ เ ป็ น การ เ รี ย น กลับ มา1$ is <subexpr2>\rub\。
• หากคุณต้องการที่จะได้รับการสนับสนุนใน$nหลังจากวางตัวเลขเดิมแล้วคุณจะต้องจัดฟัน{}จะเป็นnมารวมกัน
  ตัวอย่างเช่นa$12bcจะ เ ป็ น การ เ รี ย น กลับ มาa<subexpr12>bcแ ต่ เ ร า จ ะ ไ ด้ รั บ ค ว า ม รั กa${1}2bcจะ เ ป็ น การ เ รี ย น กลับ มาa<subexpr1>2bc。

ตัวอย่าง เช่น

ขอ ให้ เ ป็ น วั น ที่ เ ป็ น21.01.2018คว่ําเป็น2018.01.21：
ค้นหา:(\d{2})\.(\d{2})\.(\d{4})
แทนที่ด้วย:$3.$2.$1

(กลับไปด้านบน)

5.7.อักขระกำกับภาพ - ตัวอ้างอิงย้อนกลับ

อักขระเมตา\1ไปที่\9ถูกตีความว่าเป็นการอ้างอิงย้อนกลับ\nตรงกับนิพจน์ย่อยที่ตรงกันก่อนหน้านี้n。

นี่คือตัวอย่างบางส่วน:

(กลับไปด้านบน)

6.การยืนยัน (การยืนยันที่มองไปข้างหน้าและย้อนหลัง)

การยืนยันในเชิงบวก:foo(?=bar)เฉพาะในbarก่อนหน้า ตรงกันfooและbarไม่รวมอยู่ในการจับคู่

การยืนยันการมองไปข้างหน้าในเชิงลบ:foo(?!bar)- รูปถ่ายของ โรงแรมเดอ จาเนโร -barการจับคู่เวลาfoo。

การยืนยันในเชิงบวก:(?<=foo)barเฉพาะในfooหลังจากนั้น จับคู่barและfooไม่รวมอยู่ในการจับคู่

การยืนยันการมองย้อนกลับเชิงลบ:(?<!foo)barไม่มีอะไรอยู่ข้างหน้าเลยfooตรงกับเมื่อมีคำนำหน้าbar。

ข้อ จํากัด:

• วงเล็บที่มองไปข้างหน้าจะต้องอยู่ในตอนท้ายของการแสดงออกและวงเล็บที่มองย้อนกลับจะต้องอยู่ที่จุดเริ่มต้นของการแสดงออกดังนั้นจึงไม่มีการสนับสนุนในการเลือก|ยืนยันระหว่างหรือภายในกลุ่ม

• สํา หรั บ พว ก เ ข า จ ะ ไ ด้ รั บ(?<!foo)bar, การแสดงออกปกติfooต้องมีความยาวคงที่เช่นมีเฉพาะการดําเนินงานที่มีการจับคู่ความยาวคงที่ไม่อนุญาตให้ใช้ตัวจําแนกประเภท ยกเว้นมีตัวเลขที่ซ้ํากัน{n}หรื อ{n,n}ของวงเล็บคลาสตัวอักษรได้รับอนุญาตที่นี่จุดได้รับอนุญาตใช้\bและ\B。ไม่อนุญาตให้ใช้กลุ่มและตัวเลือก

• สําหรับการยืนยันอีกสามประเภทนิพจน์ในวงเล็บอาจมีความซับซ้อนโดยพลการ

(กลับไปด้านบน)

7.กลุ่มที่ไม่ได้จับ

ไวยกรณ์(?:expr)。

กลุ่มนี้ไม่มี "ดัชนี" และไม่สามารถมองเห็นการอ้างอิงย้อนกลับได้กลุ่มที่ไม่ได้จับภาพจะใช้เมื่อเราต้องการจัดกลุ่มนิพจน์คู่ แต่ไม่ต้องการบันทึกเป็นส่วนที่ตรงกับ / จับภาพของสตริงการใช้กลุ่มที่ไม่ได้จับภาพช่วยให้นิพจน์ปกติทำงานได้เร็วขึ้น

(กลับไปด้านบน)

8.อะตอม ก ลุ่ ม เ ป็ น ก ลุ่ ม

ไวยกรณ์(?>expr|expr|...)。

กลุ่มอะตอมเป็นกรณีพิเศษของกลุ่มที่ไม่ได้จับภาพ: หากพบส่วนหนึ่งของรูปแบบการจัดกลุ่มดังกล่าวจะปิดการใช้งานการสํารองข้อมูลของกลุ่มวงเล็บกลุ่มอะตอมทำงานได้เร็วขึ้นและมีประโยชน์ในการเพิ่มประสิทธิภาพกลุ่มที่มีนิพจน์ที่แตกต่างกันมากมาย

ตัวอย่างเช่นa(bc|b)cการจับคู่abccและabc，a(?>bc|b)cการจับคู่abccแต่มันไม่ตรงกับabc, เนื่องจากเครื่องยนต์ถูกห้ามไม่ให้ย้อนกลับและพยายามที่จะตั้งค่ากลุ่มb。

(กลับขึ้นด้านบน)

9.ประเภท Unicode

มาตรฐาน Unicode จะตั้งชื่อคลาสอักขระนี่คือตัวอักษร 2 ตัวตัวอย่าง เช่นLuเ ป็ น เ รื่ อ ง เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ป็ น เ รื่ อ งLlมันเป็นตัวอักษรตัวเล็กๆแ ล ะ เ ร า จ ะ ไ ด้ รั บ ก า ร เ ป็ น ก า รLตัวอักษรทั้งหมด

อักขระเมตา\pอักขระ Unicode หนึ่งตัวที่แสดงถึงคลาสที่ระบุไวยกรณ์\pLและ\p{L}สําหรับชื่อตัวอักษร 1,\p{Lu}สําหรับชื่อ 2 ตัวอักษร

อักขระเมตา\Pเป็นแบบย้อนกลับ ซึ่งแสดงถึงอักขระ Unicode ที่ไม่ได้อยู่ในหมวดหมู่ที่ระบุ

เมตาอักขระเหล่านี้ยังได้รับการสนับสนุนในคลาสอักขระ

(กลับขึ้นด้านบน)

10.ตัวปรับเปลี่ยน

ไวยากรณ์ของตัวปรับเปลี่ยนเดี่ยว:(?i)หมายถึง เปิด ,(?-i)หมายถึง ปิดอนุญาตให้มีการปรับเปลี่ยนได้หลายแบบ เช่น:(?msgxr-imsgxr)。

ตัวแก้ไขจะใช้เพื่อเปลี่ยนพฤติกรรมของนิพจน์ปกติตัวปรับแต่งจะมีผลเฉพาะกับ(?imsgxr-imsgxr)ส่วนของนิพจน์ปกติ หลังจากตัวดําเนินการ

ตัวปรับเปลี่ยนใด ๆ เหล่านี้สามารถฝังอยู่ในการแสดงออกปกติได้ถ้าตัวปรับเปลี่ยนเป็นแบบอินไลน์ในนิพจน์ย่อย มันจะส่งผลต่อนิพจน์ย่อยนั้นเท่านั้น

i เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ห มื อ น กั น

ดำเนินการจับคู่รูปแบบโดยไม่คำนึงถึงตัวพิมพ์ใหญ่-เล็ก (ใช้การตั้งค่าภูมิภาคที่ติดตั้งในระบบ)ปิดโดยค่าปริยาย

ม า เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ห มื อ น กั น

คิดว่าสตริงเป็นหลายบรรทัดนั่นคือ จะ^และ$เปลี่ยน จาก จุดเริ่มต้น หรือ จุดสิ้นสุด ของ สตริง ที่ ตรงกัน เท่านั้น เป็น จุดเริ่มต้น หรือ จุดสิ้นสุด ของ บรรทัด ใด ๆ ภายใน สตริง ที่ ตรงกัน โปรด ดู ที่ตัว แบ่ง บรรทัด。ปิดโดยค่าปริยาย

s เ พื่ อ น เ ห มื อ น กั บ เ ร า

คิดว่าสตริงเป็นบรรทัดเดียวนั่นคือ จะ.เปลี่ยนให้ตรงกับตัวอักษรใด ๆ แม้ตัวคั่นบรรทัด (ดูเพิ่มเติมตัวแบ่งบรรทัด) และมันมักจะไม่ตรงกันเปิดเป็นค่าปริยาย

g เ พื่ อ น เ ห มื อ น กั บ เ ร า

ไม่ใช่ตัวปรับเปลี่ยนมาตรฐานการปิดจะสลับตัวดําเนินการที่ตามมาทั้งหมดไปยังโหมดที่ไม่โลภ (ตัวปรับเปลี่ยนนี้จะเปิดขึ้นตามค่าเริ่มต้น)ดังนั้น ถ้าตัวปรับเปลี่ยนgปิด แล้ว+วิธีการทํางานคือ+?，*วิธีการทํางานคือ*?รอ รอ

x เ ป็ น เ รื่ อ ง เ ห มื อ น กั น

ขยายความสามารถในการอ่านโหมดโดยการอนุญาตให้มีช่องว่างและความคิดเห็น (ดูคำอธิบายด้านล่าง)ปิดโดยค่าปริยาย

r เ พื่ อ น เ ห มื อ น กั บ เ ร า

ไม่ใช่ตัวปรับเปลี่ยนมาตรฐานถ้าตั้งค่าแล้วช่วงа-яพิเศษรวมถึงตัวอักษรรัสเซียё，А-Яเพิ่มเติม รวมถึ ง การจั ด การให้ เ กิ ด ขึ้ นЁ，а-Яรวมถึงตัวอักษรรัสเซียทั้งหมดด้วยเปิดเป็นค่าปริยาย

#

(?#ข้อความ): หมายเหตุ,textถูกละเลยโปรดทราบว่า RegExpr กําลังมองหา)เมื่อปิดความคิดเห็นดังนั้นจึงไม่สามารถใส่ตัวอักษรในความคิดเห็นได้)。

นี่คือตัวอย่าง:

ตัวปรับแต่งxมันต้องมีคําอธิบายมากกว่านี้

มันบอกให้ละเว้นช่องว่างที่ไม่มีเครื่องหมายแบ็คสแลชหรือในคลาสอักขระ

คุณสามารถใช้มันเพื่อแบ่งนิพจน์ปกติออกเป็นส่วนที่อ่านได้มากขึ้น (เล็กน้อย)

#อักขระยังถือว่าเป็นอักขระเมตาที่แนะนําความคิดเห็นเช่น:

(
  (abc) # 注释1
    |   # 您可以使用空格来格式化正则表达式 - TRegExpr会忽略它
  (efg) # 注释2
)

นั่นก็หมายความว่า ถ้าคุณต้องการใช้พื้นที่จริงๆ ในโหมด หรือ#อักขระ (นอกคลาสอักขระ อักขระเหล่านี้จะไม่ได้รับผลกระทบจากx) คุณต้องหนีพวกเขาหรือเข้ารหัสพวกเขาด้วยการหลบหนีแปดหรือสิบหก

โดยรวมแล้วคุณสมบัติเหล่านี้ช่วยเพิ่มความสามารถในการอ่านข้อความนิพจน์ปกติได้อย่างมาก

(กลับ ไป ด้านบน) กล่อง เครื่องมือ 365